Muchrok to płochliwa i niezwykle trudna do obserwacji Bestia, która żyje w gęstych lasach Kotliny i prowadzi wyłącznie nocny tryb życia. Jej żywot jest ściśle związany z bardzo charakterystycznym grzybem – muchomorem czerwonym. 

Na przełomie lata i jesieni stworzenie to zaczyna coraz częściej grasować w pokrytej kolorowymi liśćmi ściółce, gdzie wyszukuje czerwonych kapeluszy. Gdy noc powoli dobiega końca, a brzask poranka powoli zalewa horyzont, byt ten kończy swoje obowiązki polegające na oblizywaniu kapeluszy muchomora. Gdy wykona swoją pracę, udaje się na spoczynek między korzenie drzew, gdzie w spokoju i ciszy czeka na kolejną noc. 

W tym czasie lepka ślina, którą pokryte są kapelusze, zaczyna spełniać swoją rolę. Bowiem do ich powierzchni zaczynają przyklejać się magiczne drobinki zawieszone w porannych mgłach. Kiedy uzbiera się ich wystarczająco dużo, tworzą charakterystyczne białe grudki. Podczas całego poranka kumuluje się ich tyle, że muchomor wygląda jakby pokrył się białym piegami, które trzeba przyznać, dodają im uroku i powabu. 

Gdy dzień dobiega końca, a las pogrąża się w mroku nocy, aktywują się Muchroki. Rozpalają swoje magiczne latarenki i obchodzą grzyby, które są pod ich opieką, a następnie zbierają zgromadzony pył do swoich koszyków uplecionych z igieł sosny. Zebrane drobinki stanowią główny składnik ich diety, dlatego zbiory te są niezwykle istotne w zwalczaniu głodu wśród tych małych stworzonek. Po posiłku natomiast ponownie oblizują muchomora i udają się na spoczynek, by kolejnej nocy znów ruszyć na zbiory.

[Fragmenty pochodzą z Bestiariusza Jeleniogórskiego Tom 2]