[fragmenty pochodzą z Bestiariusza Jeleniogórskiego Tom 2, który będzie można zamówić pod koniec 2020].

Mrowiaki to małe Bestie, które spotkać można w lasach i puszczach porastających Krainę Wiecznych Mgieł. Istnienie tych małych bytów jest ściśle powiązane z istnieniem innych niewielkich mieszkańców tutejszych lasów – mrówek. Żyją z nimi w pełnej symbiozie, sama komunikacja natomiast odbywa się przy użyciu odpowiedniej mieszaniny feromonów, które wydzielane są za pomocą mikroskopijnych otworów pokrywających całą powierzchnię ciała. To właśnie dzięki tym związkom Bestie te sprawiają, że mrówki są tak zdyscyplinowane i niezwykle skuteczne w pracy zespołowej. Mrowiaki wraz z mrówkami wznoszą wielkie kopce zwane mrowiskami. Gdy owady zajęte są pozyskiwaniem materiałów budowlanych z runa leśnego, Bestie te projektują i wyznaczają gęstą sieć tuneli oraz komór w taki sposób, by całość tworzyła solidną konstrukcję odporną na porywiste podmuchy wiatru i ulewne opady deszczu. Mrowiaki odpowiedzialne są również za to, że mrówki są tak skutecznymi myśliwymi. To one ostrzą ich żuwaczki, które perfekcyjnie spisują się na polu bitwy przecinając bez problemu błony i osłony innych owadów i roślin. Oprócz tego nasączają je również silnym jadem, który warzą w kotłach wystruganych z żołędzi. Substancja ta jest tak skuteczna, że nawet ugryziony przez mrówki Jelarz potrafi odczuwać piekący ból przez kilka godzin. Zajmują się również wykuwaniem pancerzy, które pokrywają mrówcze ciała. Tworzą je na bazie kory najstarszych dębów, świerkowych igieł i świeżej żywicy spływającej z leśnych drzew. Wszystkie te elementy są łączone i hartowane promieniami wschodzącego słońca, co nadaje zbroi niesamowitej wytrzymałości. Tak pieczołowicie przygotowana doskonale chroni przed uderzeniami, atakami i upadkami z dużej wysokości. Wyposażone w solidny zestaw narzędzi mrówki bez większego problemu sieją popłoch w całym runie leśnym i nawet dużo większe istoty wiedzą, że lepiej nie wchodzić im w drogę. Każdego poranka, tuż przed wschodem słońca Mrowiaki wyruszają na grzbietach swoich podopiecznych w poszukiwaniu mgieł. Gdy uda im się zlokalizować poranne obłoki, wyciągają naczynia uformowane z kasztanów, a następnie zbierają do nich wyłuskane z mlecznych oparów magiczne drobinki. Stanowią one podstawę ich diety, a dodatkowo to właśnie dzięki nim w ich ciele zachodzą procesy zdolne wytworzyć feromony odpowiedzialne za komunikację z mrówkami.